คิดถึงสมัยมัธยมปลายจัง.........เลย

ครั้งหนึ่งเราเคยนั่งเรียนร่วมห้องเดียวกัน

ครั้งหนึ่งเราเคยนั่งล้อมวงคุยกันอย่างสนุกสนาน

ครั้งหนึ่งเราเคยร่วมร้องเพลงวันครูด้วยกัน

ครั้งหนึ่งเราเคยนั่งนินทาเพื่อนร่วมห้องและไม่เว้นแต่อาจารย์.....ที่ก็โดนเหมือนกัน

ครั้งหนึ่งเราเคยกอดคอกันร้องไห้...และก็หัวเราะไปพร้อมๆกัน

และ ก็หลายๆครั้งที่เราทำวีรกรรมไว้ด้วยกัน...............................แต่ ไม่ว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจะผ่านมานานสักเพียงใด ทุกๆคนก็คงยังจดจำมันได้ดีใช่มั้ย..

มันเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขเสียจริงๆ

หลัง จากเปิดอ่านดู Friend ship ก็อดที่จะยิ้มไม่ได้เสียจริงๆเพราะทุกอย่างมันเป็นความทรงจำที่เพื่อนต่างก็ ช่วยกันแต่งเติมมันลงไป อาจจะตั้งใจและไม่ตั้งใจ เเต่มันก็ผลงานชิ้นหนึ่งที่เพื่อนทุกคนร่วมกันสร้างมันด้วยกัน ตัวหนังสือบางตัวก็อ่านแทบไม่ออก แต่เชื่อมั้ยว่ามันคือข้อความที่อ่านแล้วทำให้คนอ่านมีความสุขมากที่สุดใน โลก

Friend ship เล่มเก่าๆที่เขระไปด้วยฝุ่น แต่จะมีใครรู้ไหมหนอ.....ว่าข้างในกลับมีคุณค่ามากมายเหลือเกิน เพราะความทรงจำที่แสนงดงามได้ถูกบันทึกไว้พร้อมกับตัวหนังสือทุกๆตัวทึ่ เพื่อนเขียนให้ ความรู้สึกที่มีทั้งสุข ทุกข์ เสียงหัวเราะและร้องไห้ ที่พร้อมจะรอคอยให้เจ้าของๆมันเปิดอ่าน.....

อยากให้เพื่อนลองเปิดอ่านดู Friend ship ....

เพราะนั้นคือความทรงจำที่แสนงดงามของพวกเรา " รักพวกนายเสมอ"

เพื่อนนาย...